

"Июнь ойида "Селтик" билан шартномам муддати тугагач, профессионал футболчилик фаолиятимни тўхтатаман. Бу қарор мен учун ва менсиз қабул қилиб бўлинган эди. Елкамдаги жароҳат бўйича турли жарроҳлар ва экспертлар билан маслаҳатлашдим, улар менга юқори даражадаги футболга қайтиш ҳақида ўйламай қўя қолишимни айтишди. Узоқ ўйладим ва ҳозир бунинг айни вақти деб ҳисоблайман.
Март ойида вазият қанчалик жиддий эканлигини тўлиқ англамагандим. Бу узоқ давом этган жараён бўлди. Февраль ойида елкам билан йиқилганимда, бу шунчаки даҳшат эканини сезгандим. Мамлакат бўйлаб юриб, бир нечта кўриклардан ўтдим, нималар қилиш мумкинлиги ва қандай вариантлар борлигини ўргандим. Тиббий хулосада кўп нарса қилиб бўлмаслиги, аксинча, бундан кейин қандай ҳаёт кечиришни хоҳлаётганим ҳақида гап борди. Фарзандларимни тарбиялай оламанми? Кўчага чиқиб, фаол ҳаёт тарзини юрита оламанми?
Яна футболга қайтиб ўйнашни, операция орқали майдонга тушишни орзу қилгандим ва бунга умид боғлагандим. Аммо мен юқори даражада тўп суришни истардим, бу эса жуда қийин бўларди.
Менимча, ҳар бир футболчи майдонда туриб хайрлашишни орзу қилади, лекин доим ҳам сен хоҳлаган нарса бўлавермайди. Фаолиятим давомида жуда кўп нарсаларга эришдим, шунинг учун футболдан ҳеч қандай гинам йўқ. Фаолиятимда кўплаб имкониятлар, қизиқарли воқеалар ва катта тажриба бўлди.
Энг ёрқин хотира бўлиб дўстларим билан бўлган муносабатлар қолади. Қувончли ва қайғули кунларда улар билан баҳам кўрган лаҳзаларим. Мен хайрлашув учрашуви сифатида яна битта ўйинни осонгина режалаштиришим мумкин эди, афсуски, бу амалга ошмайдиган бўлди.
Мен майдонга тушган 900 дан ортиқ учрашувлар ичидан қайсидир махсус лаҳзаларни ажратиб кўрсатиш қийин. Албатта, "Лестер" билан чемпион бўлиш ажойиб эди, лекин мен учун энг муҳим жиҳатлардан бири — доим шу ерда ўйнаш имкониятига эга бўлганимдир. Дания миллий терма жамоаси сафида йирик турнирларнинг финал босқичларида қатнашиш, терма жамоа сардори бўлиш — булар болаликдаги орзуларим эди. Бу мен учун энг қадрлиси бўлса керак.
2021 йилги Европа чемпионати доимо такрорланмас воқеа сифатида ёдда қолади. Евро ўйинларини ўз мухлисларимиз кўз ўнггида, мана шу ерда — "Паркен" стадионида ўтказганимиз ва Кристиан [Эриксен] билан боғлиқ содир бўлган воқеалар. Ўшанда бутун мамлакат терма жамоа атрофида бирлашганини ҳис қилгандик. Бизга кўрсатилган ўша қўллаб-қувватлаш ва меҳр-муҳаббатга ҳеч нарса тенг келолмайди.
Атрофимда шунчалик яхши инсонлар борлигидан бахтиёрман. Ҳаётим, шубҳасиз, футбол билан боғлиқ эди, лекин ундан ташқарида ҳам ҳаётим бор ва энди кейинги йўлим қандай бўлишини тушуниш учун бироз вақт ажратишим керак. Бу жуда қизиқ. Одамлар энди футбол ўйнамаслигимни билишгач, ҳамма нарсага тайёр туришади деб умид қиламан. Менинг ўзимда футболдан кейинги ҳаётим қандай бўлиши борасида аниқ бир режа ёки тасаввур йўқ", — деди Шмейхель.
Каспер профессионал фаолиятини "Манчестер Сити"да бошлаган ва у ердан 5 марта бошқа клубларга ижарага берилган. Кейинчалик у "Ноттс Каунти", "Лидс", "Лестер", "Ницца", "Андерлехт" ва "Селтик" клубларида тўп сурди.
Дарвозабон "Лестер" таркибида 2016 йилда Англия чемпиони бўлди, шунингдек, 2021 йилда мамлакат Кубоги ва Суперкубогини қўлга киритди. "Селтик" билан эса икки марта Шотландия чемпионлигини ва бир марта Шотландия лига Кубогини ютди.


