— Бобур ака, бугунги ўйин ҳақида фикрларингиз...
— Бугун ўйин ҳақида фикрим — болалар ўйинга тайёр эмас эди. Тўрт кундан олдин ўйин ўтказганимизга ҳам болалар вақтинча тиклана олмади деб ўйлайман. Рақиб жамоани ғалаба билан табриклайман.
— Бобур ака, умумий ўйин суратига қарасак, жамоада кайфият йўқдек туюляпти. Бундай ўйинларда кайфиятни нима белгилаб беради, айниқса рақиб деярли тенг савияда бўлганда?
— Болалар ёш, руҳан тайёр бўлмагандир бу ўйинга, ёки тикланиш бўлмагандир. Бундан олдин “Шўртан” билан ўйинимиз ҳам худди шундай бўлган — болалар ўйнамаган. Уларга тушунтиряпмиз, айтяпмиз. Балки учта ўйиндан кейин ўзига кела олмагандир. Лекин учта ўйинда яхши ўйнашаётганди, бугун ўзимиз ҳам ҳайронмиз…
— Кўпинча биринчи бўлимнинг ўзидаёқ ўзгаришларга қўл уряпсиз. Лекин нимагадир ўзини оқламаётгандек туюляпти, иккинчи бўлимда ҳам шу аҳвол, бу нима билан боғлиқ?
— Тўғриси айтсам, биз қолган болалар билан ўйнаяпмиз — асосий ўйинчиларимиз ўринбосарлар таркибига кетган, қолган болаларнинг ҳам асосий икки-учтаси жароҳатда. Ҳозир биз У-19да ўйнаётган болалар билан ўйин ўтказаяпмиз, баъзиларни ҳаттоки бугун биринчи таймда туширдик, ўйнамаган ҳали. Ноиложликдан бор болаларни ўйнатяпмиз.
