“Жалолиддин Машарипов мавзусига ҳам алоҳида тўхталиб ўтишимиз керак. Мен дунёдаги ягона аҳмоқ мураббий бўлсам керак, уни ЖЧдан олдинги ҳолати ва хизматларини инобатга олиб, турнирга олиб кетдик. Уни ЖЧга олиб бориш учун анча иш қилдик. Мен у билан Дубайда кўришдим, Римда кўришдим. Уни тайёр ҳолатга келтириш учун кўплаб мутахассислар билан маслаҳатлашдик. Машариповда асосий муаммо тизза билан эмас, Канада билан ўйиндан кейин юзага келган бел чуррасидаги муаммо билан боғлиқ бўлди. Биз Тошкентдаги ўртоқлик ўйинидан кейин сездикки, унинг тиззалари, икки оёғидаги фарқ сезиларли даражада эди. Шу сабабли уни Дубайга тиббий кўрикка юбордик. Лекин белидаги муаммо унга ЖЧда қатнашишга тўсқинлик қилди.
Машарипов 8-9 ой давомида нафақат расмий ўйинларда, ўртоқлик ўйинларида ҳам майдонга тушмаганди. Мен унинг ўйинларини мураббий сифатида фақат телевизор орқали кўргандим. Бизда яна бошқа жароҳатдаги футболчилар ҳам бор эди — Азиз Ғаниев, Ҳожиакбар Алижонов, Одил Ҳамробеков, Беҳруз Каримов. Барча жароҳатланганларни ҳисобга олган ҳолда бу қарорни қабул қилишга мажбур эдим.
Машарипов ҳатто юришга қийналаётганди, уни ЖЧга олиб бориш учун барча мутахассисларни жалб этдик. Балки қўлимдан келганини қилганим менинг катта хатом бўлгандир. Бу нарса менинг ҳам бошимдан ўтган. Жароҳат туфайли Европа чемпионатини ўтказиб юборишимга тўғри келганда, мен уни тўғри тушунаман. У ЖЧда қатнашишга лойиқ эди — ажойиб инсон, ажойиб футболчи.
Бизда жароҳатланган Ҳусниддин Алиқулов ҳам бор эди. Уни кўпчилик эсламади.
Мен муаммо нимадалигини унчалик тушунмаяпман. Хорижлик бўлганим учунми ёки Машариповга яқинроқ бўлган инсонлар уни ҳимоя қилиш учун кўплаб норозилик билдиришдими, шу томонлама бироз ўйга толдим. Лекин мен ажойиб мамлакатда ишлаяпман, ўзбек халқини жуда яхши биламан, улар жуда меҳмондўст”, – деди италиялик мутахассис.
