"Жуда мамнун бўлиб кетяпман. Биз жуда қийин рақибга, жуда яхши — илгари ҳеч қачон бўлмагандек ўйин кўрсатган жамоага қарши ўйнадик. Биз таҳлил қилган барча ўйинларда улар бугунгидек ўйиннинг яқинига ҳам келишмаган эди. Биринчи дақиқаданоқ — ажойиб ташкилотчилик, яхши прессинг-босим, ҳимоядаги компактлик, тўғридан-тўғри ҳужумлар… Йович таянч ҳужумчи ролида ажойиб ўйин ўтказди. Идеал ўйнамаганимизга айнан АЕКнинг ўзи айбдор. Улар катта ўйин кўрсатишди, биз эса барча қийинчиликларга қарамай, доимо ўйинда қолдик.
Иккала қийин вазиятда ҳам — 0:1 ва 1:2 ҳисобида — биз жавоб қайтара олдик, характер ва ўзимизга бўлган ишончни, ўйин давомида ҳисобни тенглаштириш маҳоратини кўрсатдик. Сўнгги дақиқадаги гол ўйин очиқ кечаётган бир пайтга тўғри келди: иккала жамоа ҳам ғалаба қозонишни хоҳлади ва юқори индивидуал маҳоратга эга бўлган жамоа — ажойиб гол урган буюк ўйинчиси бор жамоа ғалаба қозонди.
Биз ўйиннинг шундай якунланиши учун курашдик. 2:2 ҳисобида биз бу натижага рози бўлмадик, ваҳоланки у қабул қилиш мумкин бўлган натижа эди — у бизга 10 очко келтирарди. Аммо биз кўпроғини хоҳладик, таваккал қилдик ва плей-оффга чиқишимизни таъминлайдиган уч очкони олдик. Эндиги вазифа — умуман плей-оффда ўйнамаслик учун шунчалик кўп очко тўплаш", — дейди Моуриньо сўзларини Mundo Deportivo нашри.
