3,5 йил олдин “Сўғдиёна”га келган шимолий македониялик футболчи Люпчо Дориев эса аллақачон ўзининг кучли томонларини кўрсатишга, танилишга улгурди. Айни пайтда тўпурарлар пойгасида етакчилик қилаётган легионер тўптепар билан ўтган давр, келажак ва бошқа мавзуларда суҳбатлашдик.
— Люпчо, ҳозирда мавсумнинг энг яхши тўпурари бўлиш учун асосий даъвогарлардан бири бўлиб турибсиз. Умуман олувда, бу йилги мавсум сиз учун қандай кечмоқда?
— Мавсум қандай ўтаётганидан қатъий назар жуда мамнунман, аммо эътиборни шахсий статистикага ҳаддан ташқари қаратмоқчи эмасман. Албатта, тўпурарлар қаторида бўлиш мен учун катта мотивация ва ҳар бир ўйинда голлар ёки ассистлар билан жамоага ёрдам беришни хоҳлайман. Лекин асосий устуворлик — бу жамоа ва умумий натижаларимиз. Агар жамоа муваффақият қозонса, шахсий мукофотлар ҳам янада қадрлироқ бўлади. Мен меҳнат қилишда, диққатни жамлашда ва ҳар бир беллашувда максимал даражада ҳисса қўшишда давом этаман.
— Жиззахда ўтказган 3,5 йилингиз давомида ўз маҳоратингизни тўлиқ кўрсата олдингиз. Бошқа кучли жамоалардан ҳам таклифлар бўлгани сир эмас. Фаолиятингизни “Сўғдиёна”да якунлайсизми ёки келажакни қандай тасаввур қиласиз?
— “Сўғдиёна”, клуб раҳбарияти, жамоадошларим ва айниқса мухлислар билан жуда яхши муносабатдаман. Бу ерда жуда муҳим бўлган уч ярим йилни ўтказдим ва бу клубга ҳурматим баланд. Бошқа жамоалардан таклифлар ва қизиқишлар бўлди — бу футболда табиий ҳол. Аммо айни дамда бор эътиборимни “Сўғдиёна”га ва қўйилган мақсадларга эришишга қаратганман. Келажакка келсак, футболда ҳамма нарса жуда тез ўзгариши мумкин. Узоқ келажак ҳақида олдиндан ваъда беришни ёқтирмайман. Шунчаки ривожланишда давом этишни, майдонда бор кучимни беришни ва воқеалар ривожини кутишни афзал кўраман.
— Жамоа Улуғбек Бақаев қўл остида ўз ўйинини топа олдими? Бошкович даврида нима етишмаётган эди ва Бақаев нимани ўзгартира олди?
— Менимча, ҳар бир мураббийнинг ўз ғоялари, фалсафаси ва иш тутиши бор. Иккала мураббийни ҳам жуда ҳурмат қиламан, шу боис Бошкович даврида нимадир “хато” бўлган деб айтмаган бўлардим. Улуғбек Бақаев келганидан бери ўйинимизда ишонч ва барқарорлик ортди. У айниқса ўйинни ташкил этиш, ҳужумкор футбол ва учрашувлар давомидаги менталитетимизга янги ғояларни олиб кирди. Биз унинг талабларини жуда яхши тушунамиз ва фикримча, бу майдонда ҳам кўриниб турибди. Лекин бу бутун жамоанинг хизмати. Футболчилар янги талабларга мослашиш учун жуда кўп меҳнат қилишди ва ҳар бир ўйин сайин ўсишга эришмоқдамиз.
— Суперлига ҳимоячилари сизга қарши жуда диққат билан ва баъзан агрессив ўйнашади. Қайси жамоа ҳимоячиси майдонда сизга энг катта бошоғриқ бўлади?
— Суперлигада жуда кўп яхши ҳимоячилар бор ва мен уларнинг барчасини ҳурмат қиламан. Ҳар бир ўйин — бу янги чорлов, чунки ҳимоячилар менинг ўйин услубимни ўрганиб, майдонда ҳаракат қилишим учун бўш жой қолдирмасликка ҳаракат қилишади. Бирор бир футболчини алоҳида ажратиб кўрсатмаган бўлардим, чунки бу бошқаларга нисбатан адолатсизлик бўлади. Мен учун энг катта қийинчилик — жуда тартибли, яқин ўйнайдиган, кам жой қолдирадиган ва бирга-бир вазиятларда қайрилишга имкон бермайдиган ҳимоячиларга қарши баҳсларда юзага келади. Очиғи, бундай курашлар менга ёқади. Улар футболчи сифатида сизни янада кучли қилади ва янги ечимлар излашга мажбур этади.
— Рақиб дарвозабонларини олдиндан ўрганасизми ёки майдонда ҳамма нарса интуиция ва тезкор қарорларга боғлиқми? Сиз узоқдан кўп зарба берасиз ва дарвозабоннинг заиф нуқтасини осон топгандек туюласиз...
— Ўйинлардан олдин рақибни, жумладан, дарвозабонни ҳам атрофлича ўрганаман. Бизда уларнинг услуби, майдонда жойлашуви ва одатлари ҳақида маълумотлар бўлади, шунинг учун тайёргарлик жуда муҳим. Аммо майдонга тушганингиздан сўнг ҳамма нарса жуда тез содир бўлади. Баъзан қарор қабул қилиш учун бор-yo'ғи бир сония вақтингиз бўлади, холос. Шундай лаҳзаларда интуиция, ишонч ва тажриба биринчи ўринга чиқади. Узоқдан зарба беришни яхши кўраман ва имконият пайдо бўлиши билан иккиланмай зарба йўллайман. Албатта, баъзан жасур бўлиш ва ўз қарорингизга ишониш талаб этилади. Агар зарба бермасангиз, нима бўлиши мумкинлигини ҳеч қачон била олмайсиз.
— Жиззахлик мухлислар сизни кўчада учратиб қолишса, одатда қандай қизиқарли савол ёки илтимос билан мурожаат қилишади?
— Бу ердаги мухлислар жуда самимий ва футболни чин дилдан севишади. Мени таниб қолишса, одатда тўхтатиб, суратга тушишади ёки охирги ўйин маъқул келганини айтишади. Баъзан “кейинги ўйинда қачон гол урасиз?” деб сўрашади, бу эса кайфиятимни кўтаради. Шунингдек, улар менга муваффақият тилаб, “Сўғдиёна”да қолишимни сўрашади. Мен учун бундай қўллаб-қувватлаш жуда қадрли. Одамлар меҳнатингизни эътироф этаётганини ва клуб учун қилаётган ишларингизни қадрлаётганини ҳис қилганингизда, бу сизга қўшимча куч ва мотивация бағишлайди.
— Суперлигада VAR тизими тез-тез ўйин темпини бузади ва баъзан тушунмовчиликлар содир бўлади. Жамоа етакчиси сифатида бу ҳолат сизга қандай таъсир қилади?
— VAR — замонавий футболнинг ажралмас қисми ва унинг нима учун кераклигини тушунаман. Баъзан у ҳакамга тўғри қарор қабул қилишда ёрдам беради, бу эса жуда муҳим. Шу билан бирга, узоқ давом этадиган паузалар футболчиларнинг ўйин ритми ва диққат-эътиборига таъсир қилиши мумкин. Сиз эмоционал жиҳатдан ўйин ичида бўласиз ва тўсатдан қарорни кутиш учун бир неча дақиқа тўхташга мажбур бўласиз. Жамоа етакчиси сифатида мен босиқликни сақлашга ва футболчиларнинг диққати бўлинмаслигига ҳаракат қиламан. Қандай қарор чиқмасин, уни қабул қилиб, дарҳол бор эътиборни ўйинга қайтаришимиз керак. Битта VAR қарори менталитетимизни ёки концентрациямизни ўзгартиришига йўл қўя олмаймиз.
— Муҳим ғалабалардан сўнг ошга йиғилиш ёки жамоавий тадбирлар ўтказиш анъанаси бор. “Сўғдиёна”да бу жараён қандай кечади? Шахсий ирим-сиримларингиз ёки ўйинолди одатларингиз борми?
— Ҳа, муҳим ғалабалардан сўнг жамоа бўлиб йиғилишлар муҳит учун жуда муҳим ҳисобланади. Бундай лаҳзаларни биргаликда баҳам кўриш жамоани янада жипслаштиради ва футболчилар ўртасидаги муносабатларни мустаҳкамлайди. Шахсий ирим-сиримларга келсак, алоҳида бир ажойиб одатим бор деб айта олмайман. Ўйин олдидан кичик тартиб-қоидаларим бор, чунки пухта тайёргарлик ва барқарорликни муҳим деб биламан. Тинчланиш, музыка эшитиш, ўйинга диққатни қаратиш ва руҳан тайёрланишни хуш кўраман. Лекин қайсидир алоҳида ритуал ғалаба келтиради деб ўйламайман. Жиддий меҳнат, интизом, диққат-эътибор ва жамоавий ўйин жуда муҳимроқдир.
