“Лавесси мени Ибрагимовичнинг кучли характерга эгалиги ҳақида огоҳлантирган эди. Златан тўпларни унга оширишимизни истарди. Ўйиннинг бир лаҳзасида у мендан пас беришни сўради аммо тўпни Погбага узатдим. Кейин эса Златан қўлини кўтариб, испан ва инглиз тилларидан нимадир деб бақирарди. Шунда мен унга: “Овозингни ўчир, бурунбой”, дегандим. Агар у мени ушлаб олса, тамом бўлишимни билардим ва шунинг учун энг тўғри йўл у билан юзма-юз гаплашиш эди. У кийим алмашитириш хонасига кирганида унга оғзини ёпиб, қичқиришни бас қилиши кераклигини тушунтирдим. Жамоадошларимиз кўз ўнгида бир-биримизни ҳақорат қила бошладик. Якунда эса Жозе Моуринью бизни тинчлантирди”, – дейди Рохо.
